Ey paşalar, zabitler! Bütün kuvvetimle derim ki:
Gazetelerde

 neşrettiğim umum makâlâtımdaki umum hakâikte nihayet derecede musırrım.

 Şayet zaman-ı mâzi cânibinden, Asr-ı Saadet mahkemesinden adaletnâme-i 

Şeriatla dâvet olunsam; neşrettiğim hakâiki aynen ibraz edeceğim. Olsa 

olsa, o zamanın ilcaatının modasına göre bir libas giydireceğim. Şayet 

müstakbel tarafından üç yüz sene sonraki tenkidât-ı ukalâ mahkemesinden 

tarih celbnâmesiyle celp olunsam, yine bu hakikatleri, tevessü ve 

inbisat ile çatlayan bazı yerlerini yamalamakla beraber, taze olarak 

orada da göstereceğim.HAŞİYE1
Demek, hakikat tahavvül etmez; hakikat 

haktır. ?Hak yücedir ve hiçbir şey ondan daha yüce değildir.? 

(Keşfü?l-Hafâ, 1:127) Millet uyanmış; mugalâta ve cerbeze ile iğfal 

olunsa da devam etmeyecektir. Hakikat telâkki olunan hayalin ömrü 

kısadır. Feveran eden efkâr-ı umumiye ile o aldatmalar ve mugalâtalar 

dağılacaktır. Ve hakikat meydana çıkacaktır, inşaallah.
?Akıllı olanlara bu dediklerim yeterlidir. Ben köyü çağırdım, eğer köyde kimseler varsa.? (Farsça bir ibârenin meâli)
Sizin

 işkenceli hapishanenin hâli; zaman müthiş, mekân muvahhiş, mahbusîn 

mütevahhiş, gazeteler mürcif, efkâr müşevveş, kalbler hazin, vicdanlar 

müteessir ve me?yus, bidâyet-i halde memurlar şemâtetli, nöbetçiler 

müz?iç olmakla beraber, vicdanım beni tâzip etmediği için, o hal bana 

eğlence gibiydi. Musîbetlerin tenevvüü, mûsıkinin nağmelerinin tenevvüü 

gibi bana geliyordu.
Hem de geçen sene tımarhânede tahsil ettiğim 

dersi, şimdi bu mektepte itmam ettim.HAŞİYE2 Musîbet zamanının 

uzunluğundan, uzun dersler gördüm. Dünyanın ruhanî lezzeti olan hüzn-ü 

mâsumâne ve mazlûmâneden, zayıfa şefkat ve gadre şiddet-i nefret dersini

 aldım.
Ümidim kavîdir ki, çok mâsumların kalblerinden hararet-i 

hüzünle tebahhur eden ?ay?, ?vay? ve ?ah?lar, rahmetli bir bulut teşkil 

edecektir. Ve âlem-i İslâmda yeni yeni İslâm devletlerinin 

teşekkülleriyle, o rahmetli bulut teşekküle başlamıştır.
Eğer 

medeniyet böyle haysiyet kırıcı tecavüzlere ve nifak verici iftiralara 

ve insafsızcasına intikam fikirlerine ve şeytancasına mugalâtalara ve 

diyânette lâübâlicesine hareketlere müsait bir zemin ise, herkes şahit 

olsun ki, o saadet-saray-ı medeniyet tesmiye olunan böyle mahall-i 

ağrâza bedel, vilâyât-ı şarkiyenin, hürriyet-i mutlakanın meydanı olan 

yüksek dağlarındaki bedeviyet ve vahşet çadırlarını tercih ediyorum. 

Zira bu mim?siz medeniyette görmediğim hürriyet-i fikir ve serbesti-i 

kelâm ve hüsn-ü niyet ve selâmet-i kal, şarkî Anadolu?nun dağlarında tam

 mânâsıyla hükümfermadır.

HAŞİYE-1: Şimdi Üstad Bediüzzaman bu kırk beş senedeki dehşetli 

mahkemelerinde aynen bu on bir buçuk cinâyetlerini ve on bir buçuk 

suallerini o Divân-ı Harb-i Örfî?deki gibi tekrar etmiştir ve 

etmektedir.
HAŞİYE-2: Üstad Bediüzzaman Said Nursî Hazretleri kırk 

beş sene evvel tımarhane hükmündeki mahkeme-i zalimanede aldıkları 

dersi, şimdi bu gaddarane hazır mektepte imtihan vermişler ve böylece 

iki şehadetname almışlardır.
Divân-ı Harb-i Örfî, s. 50-53

musır: Israrlı.
zaman-ı mâzi: Geçmiş zaman.
ilcaat: Zorlamalar, mecbur etmeler.
tenkidât-ı ukalâ: Akıllıların tenkidleri.
tevessü: Genişleme, çatlama.
inbisat: Genişleme, yayılma.
tahavvül: Değişme, başka bir hâle girme.
mugalâta: Yanıltıcı söz söyleme. Safsata, ağız kalabalığı.
cerbeze: Aldatıcı sözlerle kurnazlık, demagoji.
iğfal: Yanıltma, gaflete düşürerek kandırma.
feveran: Kaynama, fışkırma. Öfkeden köpürüp taşma, coşma, galeyan.
efkâr-ı umumiye: Umûmun düşüncesi, kamuoyu.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
yeniasya.com.tr